Στη σημερινή Διεθνή Συγκυρία ο ΟΗΕ ως ένας Θεσμός Συλλογικής Ασφάλειας Αποτροπής και επίλυσης Κρίσεων και Διεθνών Συγκρούσεων είναι απαραίτητος όσο ποτέ.
Απαιτείται η ενίσχυση τόσο του ιδίου όσο και των εξειδικευμένων οργανισμών που έχει, της UNESCO, της UNICEF, της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες, το ΠΟΥ, του Προγράμματος για το περιβάλλον και άλλων εξειδικευμένων οργανισμών, με στόχο την παγκόσμια και ισότιμη συνεργασία για την δημοκρατία, την ειρήνη, το περιβάλλον, την αντιμετώπιση των ανισοτήτων.
Συγχρόνως, οι Περιφερειακές Συνθήκες Ασφάλειας αλλά και οι Περιφερειακές Συγκρούσεις βρίσκουν τη χώρα μας αντιμέτωπη με συμβατικές και μη συμβατικές απειλές, ενώ αμφισβητούνται τα κυριαρχικά μας δικαιώματα που απορρέουν από το Διεθνές Δίκαιο.
Το είδος των απειλών αυτών στον σύγχρονο κόσμο δείχνει πως η αποτελεσματικότητα των στρατών δεν εξαρτάται μόνο από αριθμητικά μεγέθη, αλλά περισσότερο από ποιοτικούς δείκτες που αποτυπώνουν την κινητοποίηση όλων των διαθέσιμων πόρων, την ασφάλεια εφοδιασμού, την ορθολογική διαχείριση και εκμετάλλευση των δυνατοτήτων και της επιχειρησιακή τους ικανότητας.
Και φυσικά, πρώτα απ' όλα, το ανθρώπινο δυναμικό των ενόπλων δυνάμεων, που χρειάζεται τη μέγιστη προσοχή και φροντίδα.
Η συμφωνία της κοινής εφαρμογής μεταξύ του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και Εθνικής Δημοκρατίας και του Υπουργού Άμυνας Γαλλικής Δημοκρατίας ουσιαστικά αφορά την τοποθέτηση ενός αξιωματικού της πολεμικής αεροπορίας στο κέντρο αριστείας του ΝΑΤΟ, με καθήκοντα εκπαιδευτή και συμμετοχή σε προγράμματα προσομοίωσης αεροπορικών επιχειρήσεων, όπως προβλέπεται στο παράρτημα Α' της συμφωνίας.
Η στάση του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία δεν αφορά τη διμερή σχέση Ελλάδας-Γαλλίας, αλλά μία Νατοϊκή δομή, η οποία απλώς εδρεύει στη Γαλλία. Η συγκεκριμένη κύρωση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν αφορά την ενίσχυση της Εθνικής Άμυνας, ούτε τη διμερή συνεργασία Ελλάδας-Γαλλίας, αλλά την περαιτέρω ενσωμάτωση της χώρας σε δομές επιχειρησιακής προετοιμασίας του ΝΑΤΟ με τρόπο, κατά την άποψή μας, ανισομερή.
Η συγκεκριμένη επιλογή εντάσσεται σε μία ευρύτερη τάση διεύρυνσης της ελληνικής συμμετοχής σε νατοϊκές δομές, μία επιλογή που δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς ως προς το στρατηγικό όφελος της Ελλάδας, ούτε συνοδεύεται από σαφή ανταποδοτικότητα σε επίπεδο τεχνογνωσίας ή επιχειρησιακής αναβάθμισης.
Λαμβάνεται χώρα στο πλαίσιο μιας ευρύτερης εξωτερικής πολιτικής που, κατά την άποψή μας, από το 2019 πάσχει δομικά. Έχει πάψει να είναι εξωστρεφής, ενεργητική και πολυδιάστατη. Έχει πάψει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα.
Είναι μια εξωτερική πολιτική, όπως την έχουμε ονομάσει εμείς, του δεδομένου και του προβλέψιμου συμμάχου. Μια εξωτερική πολιτική που αποφεύγει τις παρεμβάσεις, παρακολουθεί απλώς τις εξελίξεις όταν δεν τις σχολιάζει.
Στο πλαίσιο αυτό, εντός της Ατλαντικής Συμμαχίας η Ελλάδα πλέον λειτουργεί ως χώρα εκ των προτέρων δεδομένη χωρίς να προτάσσει το συμφέρον της.
Έτσι, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, αν και όπως ρητά αναφέρεται στο τέταρτο τμήμα, η Συμφωνία δεν δημιουργεί επιχειρησιακές δεσμεύσεις για τη χώρα ούτε εμπλοκή σε γαλλικές αποστολές, ωστόσο η ουσία της αφορά την ενίσχυση της ελληνικής συμμετοχής σε δομές επιχειρησιακής προετοιμασίας του ΝΑΤΟ, χωρίς αυτές να συνδέονται άμεσα, είτε με τις αμυντικές προτεραιότητες της χώρας, είτε με την ενίσχυση της εθνικής αποτρεπτικής ικανότητας. Και εδώ συγκεκριμένα μιλάμε για την τοποθέτηση ενός αξιωματικούς σε ένα κέντρο αριστείας που εξειδικεύεται στη σχεδίαση αεροπορικών εκστρατειών στη δομή διοίκησης και ελέγχου σε δύο, σε τρία και στις προσομοιώσεις επιχειρήσεων, όπως περιγράφεται στο παράδειγμα
Πρόκειται, λοιπόν, για δραστηριότητες που δεν συνδέονται με τις αμυντικές ανάγκες της χώρας, ούτε με την ενίσχυση της εθνικής αποτρεπτικής ικανότητας. Γι' αυτό και κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε Υπουργέ και κύριε Πρόεδρε, ο ΣΥΡΙΖΑ τοποθετείται κατά.
Δείτε όλη την ομιλία εδώ: