«Βασιλικότερη του βασιλέως η κυβέρνηση νομοθετεί με ταξική μεροληψία» (video)

«Βασιλικότερη του βασιλέως η κυβέρνηση νομοθετεί με ταξική μεροληψία» (video)

«Βασιλικότερη του βασιλέως η κυβέρνηση νομοθετεί με ταξική μεροληψία» (video)

«Το παρόν νομοσχέδιο, με τα άρθρα των μερών 4 και 5, είναι η επιτομή των αντεργατικών μέτρων απέναντι σε ολόκληρη την κοινωνία» υποστήριξε, μιλώντας σήμερα στην Ολομέλεια για το νομοσχέδιο του υπουργείου Εργασίας, ο βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Γιάννης Αμανατίδης.

«Η κυβέρνησή σας γίνεται βασιλικότερη του βασιλέως και νομοθετεί με εμφανή ταξική μεροληψία ως ταγός των ελίτ, ενστερνιζόμενη τα κελεύσματα τους με υπερβάλλοντα ζήλο» τόνισε, ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών σημειώνοντας πως νομοθετεί, μάλιστα, σε αντίθεση όχι μόνο με τις προεκλογικές της υποσχέσεις αλλά και με αυτή την ιδρυτική διακήρυξη της ΝΔ, «αφού οι διατάξεις του νομοσχεδίου υπηρετούν τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό, καθιστώντας ως δυνάστη "την αυθαιρεσία του γιγαντωμένου ιδιώτη"», όπως αναφέρεται.

Ο βουλευτής έκανε, επίσης, ιδιαίτερη μνεία και στην αντιδημοκρατική διαδικασία που ακολουθήθηκε στις εκλογές των εκπαιδευτικών για να καταδείξει το μέγεθος της κυβερνητικής υποκρισίας και την προσήλωσή της στην περιστολή των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

«Η υποκρισία για το ενδιαφέρον της συμμετοχής των εργαζομένων στα συνδικάτα περισσεύει» είπε, «καθώς εσείς, στο υπουργείο Παιδείας νομιμοποιήσατε και διορίσατε ως αιρετούς στα Υπηρεσιακά συμβούλια των Εκπαιδευτικών, αυτούς που εκλέχτηκαν με την συμμετοχή του 7% του συνόλου των εκπαιδευτικών, που σας γύρισαν την πλάτη».

Παρακολουθήστε ολόκληρη την ομιλία του Γιάννη Αμανατίδη:

Ακολουθεί ολόκληρη η ομιλία, σύμφωνα με τα Πρακτικά της Βουλής:

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ: Κύριε Πρόεδρε, σας ευχαριστώ πολύ.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε υπουργέ,

«Μην αμελήσετε. Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας θα έχει πολλή ξηρασία». Απόσπασμα από το ποίημα του «Θα σας περιμένω» του Μιχάλη Κατσαρού.

Κύριε υπουργέ, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

πίστευα ότι μετά το 2012 και με το μνημόνιο που είχε υπογραφεί, με την περίφημη πράξη υπουργικού συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία ο κατώτατος μισθός μειωνόταν, οι συλλογικές διαπραγματεύσεις πάγωναν και θεσπιζόταν ο υποκατώτατος μισθός ότι δεν θα υπήρχε κυβέρνηση που σε συνθήκες οι οποίες δεν είναι χρεοκοπίας -τότε χρησιμοποιήθηκε η χρεοκοπία- θα έφερνε τέτοια αντεργατικά μέτρα, όπως είναι τα άρθρα των μερών 4 και 5, κύριε Υπουργέ, του συγκεκριμένου νομοσχέδιου.

Γιατί αυτά τα άρθρα αυτών των μερών είναι η επιτομή των αντεργατικών μέτρων. Θυμηθείτε τι λέγατε τότε. Θεσπίσατε 22% μικρότερο υποκατώτατο μισθό στους νέους με ποιο επιχείρημα;

Ο παραλληλισμός είναι αντίστοιχος και τώρα. Ότι θα αυξήσετε την εργασία των νέων, την απασχόληση των νέων, δίνοντας ως κίνητρο στους εργοδότες να πάρουνε νέους κάποιας ηλικίας από είκοσι έξι και κάτω.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Τι μας έδειξε η εμπειρία; Η ανεργία εκτινάχθηκε στο 27% και ειδικότερα των νέων στο 60%.

Τα ίδια αποτελέσματα θα έχετε και τώρα. Είναι τέτοια δε τα μέτρα που αγγίζουν τα όρια του ανοσιουργήματος.  Και γι’ αυτό ούτε και εσείς- η ίδια η κυβέρνηση- δεν τολμήσατε να το φέρετε σαν αυτοτελές νομοσχέδιο.

Προσπαθώντας να θολώσετε την πραγματικότητα, φέρνετε ταυτόχρονα την κύρωση των συμβάσεων 190 και 187 και φυσικά την υποχρεωτική ενσωμάτωση της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης του 2019, την 1158.

Γνωρίζετε ότι η συνήθης κοινοβουλευτική πρακτική είναι να ψηφίζονται αυτές, ξεχωριστά, αφού δεν επιδέχονται αλλαγές και σύμφωνα με τα άρθρα 122 και 108 του Κανονισμού της Βουλής. Είναι συμβάσεις θετικές που όμως εδώ τις χρησιμοποιείτε, κύριοι της κυβέρνησης, ως προπέτασμα συγκάλυψης των υπόλοιπων καταστροφικών ρυθμίσεων του συζητούμενου σχεδίου νόμου αδικώντας και τις ίδιες τις συμβάσεις, ενώ στα άλλα άρθρα υπονομεύετε και την ουσία τους.

Η επιχειρηματολογία τόσων ημερών επιβεβαιώνει νομίζω την εκτίμηση μου αυτή.

Η προσπάθεια αυτή δεν πέτυχε. Κανείς μα κανείς δεν πείστηκε από την επιχειρηματολογία σας. Επιτρέψτε μου, κύριε υπουργέ, να σας πω ότι σας αδικεί. Κινήθηκε ανάμεσα σε ευφυολογήματα με δήθεν αφέλεια του τύπου: «Εμένα εμπιστεύεστε περισσότερο ως Υπουργό ή μια ανεξάρτητη αρχή; Τι σας πειράζει που κάνουμε γενίκευση των ευεργετικών διατάξεων για την πατρότητα σε όλους;» και από την άλλη μεριά σε έναν όμορφο κόσμο, ηθικό, αγγελικά πλασμένο με την κατάργηση της πάλης των τάξεων και το τέλος της ιστορίας.

Όλες μα όλες οι τριτοβάθμιες, οι δευτεροβάθμιες, τα πρωτοβάθμια σωματεία, τα εργατικά κέντρα και οι επαγγελματικές ενώσεις, είναι αντίθετοι στις διατάξεις αυτές.

Η κυβέρνησή σας γίνεται βασιλικότερη του βασιλέως και νομοθετεί με εμφανή ταξική μεροληψία ως ταγός των ελίτ ενστερνιζόμενη τα κελεύσματά τους με υπερβάλλοντα ζήλο σε αντίθεση όχι μόνο με τις προεκλογικές της υποσχέσεις αλλά και με την ίδια σας την ιδρυτική διακήρυξη, αφού οι διατάξεις του νομοσχεδίου υπηρετούν τον άκρατο νεοφιλελευθερισμό καθιστώντας ως δυνάστη -αυτό που λέει μέσα το καταστατικό σας- την αυθαιρεσία του γιγαντωμένου ιδιώτη.

Κυρίες και κύριοι Βουλευτές, θα προσπαθήσω να ρίξω φως σε ορισμένες πτυχές.

Σε μια Ελλάδα που όπως αναφέρεται στην έρευνα «Εργασία- κοινωνικό κράτος» της Δανάης Κολτσίδα και της Κατερίνας Τσατσαρώνη, είναι αρνητική πρωταθλήτρια της Ευρώπης, στους περισσότερους δείκτες, που αφορούν την αγορά εργασίας.

Ενδεικτικά αναφέρω: χαμηλά ποσοστά συμμετοχής στην αγορά εργασίας, υψηλή ανεργία, μη οικειοθελής μερική απασχόληση, μέσες χαμηλές αμοιβές, κατώτατος μισθός σε πολύ χαμηλά επίπεδα, υψηλά επίπεδα του εβδομαδιαίου εργάσιμου χρόνου.

Οι Έλληνες είμαστε πρωταθλητές με 43,9 ώρες. Συλλογικές διαπραγματεύσεις με χαμηλό ποσοστό κάλυψης, περίπου στο 14,2% και μικρή συνδικαλιστική πυκνότητα.

Εάν αυτές είναι οι συνθήκες, το νομοσχέδιό σας πώς θα λειτουργήσει εφόσον ψηφιστεί και εφαρμοστεί;

Θα λειτουργήσει περισσότερο αποδιαρθρωτικά. Θα αντιστρέψει τη σχέση κανόνας-εξαίρεση που υπάρχει σήμερα στο εργατικό δίκαιο, σε σχέση με τα ωράρια και θα αναδείξει ένα πολύ ευρύ πεδίο εργοδοτικής αυθαιρεσίας.

Η εναλλακτική αποζημίωση μαζί με τη μείωση κάνει ακόμα πιο φθηνή την υπερεργασία για τους εργοδότες. Η γενίκευση της ατομικής διευθέτησης του εργασιακού χώρου σε συνδυασμό με την υποβάθμιση των ελεγκτικών μηχανισμών θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του, ήδη, μεγαλύτερου στην Ευρώπη εργασιακού χρόνου με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την υγεία και την προσωπική, κοινωνική και οικογενειακή ζωή των εργαζομένων στην Ελλάδα.

Πρόκειται για την αντίστροφη ακριβώς τάση, από αυτή που κυριαρχεί, διεθνώς.

Η υποκρισία και το ενδιαφέρον σας για τη συμμετοχή των εργαζομένων στα συνδικάτα περισσεύει. Πρέπει να το ακούσετε αυτό ειδικά εσείς, κυρίες και κύριοι της συμπολίτευσης. Λέτε ότι πρέπει να συμμετέχουν όσο περισσότεροι εργαζόμενοι στα συνδικάτα.

Προσέξτε. Στο υπουργείο Παιδείας νομιμοποιήσατε ως Κυβέρνηση και διορίσατε ως αιρετούς στα υπηρεσιακά συμβούλια των εκπαιδευτικών, αυτούς που εκλέχτηκαν με τη συμμετοχή του 7% του συνόλου των εκπαιδευτικών, που σας γύρισαν βεβαίως την πλάτη.

Με 7% συμμετοχή όσων ψήφισαν, τους έχετε νομιμοποιήσει. Αυτή την αντιπροσωπευτικότητα θέλετε;

Οι παραπάνω διαπιστώσεις επιβεβαιώνονται, αποκαλυπτικά, και από την έκθεση της Επιστημονικής Υπηρεσίας της Βουλής, αλλά ακόμα και από την Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, που αποδόμησε άρθρο προς άρθρο το αντεργατικό σας νομοσχέδιο, επισημαίνοντας πως η ψήφισή του θα διευρύνει την ήδη υφιστάμενη νομική και πραγματική ανισότητα στις εργασιακές σχέσεις.

Και φυσικά όλες αυτές οι αναχρονιστικές ιδεοληπτικές εμμονές δεν θα μπορούσαν παρά να οδηγήσουν στη διάλυση των ελεγκτικών μηχανισμών, όπως του ΣΕΠΕ. Είναι επιλογή αναβάθμισης η μετατροπή του σε Ανεξάρτητη Αρχή; Σύμφωνα με εσάς, ναι.

(Στο σημείο αυτό κτυπάει το κουδούνι λήξεως του χρόνου ομιλίας του κυρίου Βουλευτή)

ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ (Χαράλαμπος Αθανασίου): Κύριε συνάδελφε, ολοκληρώστε.

ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΜΑΝΑΤΙΔΗΣ: Ολοκληρώνω σε μισό λεπτό, κύριε Πρόεδρε.

Αυτό που ενδιαφέρει στην πραγματικότητα, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι να αναδιοργανωθεί η μορφή μιας δημόσιας υπηρεσίας, αλλά το επίπεδο προστασίας των εργαζομένων. Αν ήταν προσπάθειά σας η συνολική αναβάθμιση του ΣΕΠΕ, θα είχαμε μια νομοθετική παρέμβαση στην κατεύθυνση της οργανωτικής και θεσμικής ενδυνάμωσής του.

Αυτό που σκόπιμα θέλει να ξεχάσει η κυβέρνηση είναι πως το ΣΕΠΕ δεν είναι εισπρακτικός μηχανισμός όπως η ΑΑΔΕ, με την οποία η κυβέρνηση επιλέγει συνέχεια να συγκρίνει τον νέο οργανισμό. Είναι το βασικό μέσο για να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα των εργαζομένων στην πράξη.

Η εκάστοτε πολιτική εξουσία θα μπορεί να αποποιείται των ευθυνών της για το πώς εφαρμόζεται στην πράξη η εργατική νομοθεσία. Το μόνο πραγματικό αποτέλεσμα είναι ότι από εδώ και πέρα ο υπουργός Εργασίας δεν θα έχει την πολιτική ευθύνη για τη λειτουργία της Επιθεώρησης Εργασίας. Αυτός είναι και ο πραγματικός σκοπός.

Όπως λέτε στη σχετική διάταξη του νομοσχεδίου –και έτσι επιχειρηματολογώ- «η Επιθεώρηση Εργασίας απολαμβάνει λειτουργικής ανεξαρτησίας, διοικητικής και οικονομικής αυτοτέλειας και δεν υπόκειται σε έλεγχο ή εποπτεία από κυβερνητικά όργανα ή κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές και υπόκειται σε κοινοβουλευτικό έλεγχο, σύμφωνα με τα οριζόμενα στον Κανονισμό της Βουλής».

Εν κατακλείδι, το σημερινό νομοσχέδιο συνιστά βαρβαρότητα σε βάρος των αδυνάμων και δίνει «γη και ύδωρ», εν προκειμένω νομοθετική ρύθμιση και στήριξη στο κεφάλαιο, προκειμένου να επικρατήσει στη συνεχή πάλη του με την εργασία.

Για εμάς η εργασία είναι βασική παράμετρος ενός μοντέλου δίκαιης και βιώσιμης ανάπτυξης. Δεσμευόμαστε για την ενίσχυση και την ενδυνάμωση των εργαζομένων με κάθε τρόπο που είναι για εμάς η βασική προϋπόθεση για μια πραγματική αλλαγή υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας και για τον οικονομικό και κοινωνικό μετασχηματισμό.

Στις προκλήσεις της εποχής απαντάμε με την προώθηση ενός άλλου παραγωγικού μοντέλου που, όχι μόνο θα αναγνωρίζει τον ρόλο της εργασίας, αλλά θα την καθιστά κινητήριο μοχλό της ανάπτυξης.

Θα τελειώσω πάλι με ένα κομμάτι του Μιχάλη Κατσαρού: «Το ζήτημα έχει πια τεθεί. Ή θα εξακολουθούμε να γονατίζουμε όπως αυτός ο δραπέτης ή θα σηκώσουμε άλλον πύργο ατίθασο απέναντί τους».

Ευχαριστώ πολύ, κύριε Πρόεδρε.

 

Related Articles

Close