Να κερδίσουμε ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών

«Μια καλή παρουσία στη ΔΕΘ έχει αξία εφόσον ακολουθείται από δουλειά την επόμενη ημέρα» σχολιάζει ο γραμματέας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης Γιάννης Αμανατίδης, στον απόηχο της παρουσίας του κόμματος στη Θεσσαλονίκη. Κάνει την αποτίμηση της «δουλειάς», εντός και εκτός Βουλής, εκτιμώντας ότι αυτή μπορεί να αποδώσει καρπούς «αρκεί να έχει σταθερά στραμμένη την προσοχή της στην κοινωνία». Ενώ, δίνει έμφαση στην ανάγκη συνεργασίας των κατακερματισμένων προοδευτικών δυνάμεων: «Ο κόσμος, που δυσκολεύεται να ζήσει, δεν μπορεί να περιμένει επ’ αόριστον να διευθετήσουμε τους λογαριασμούς του παρελθόντος».

Πώς αποτιμάτε την παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. στη ΔΕΘ; Ποιο κλίμα μπορείτε να μας μεταφέρετε από τις οργανώσεις του κόμματος στη Θεσσαλονίκη; Διαπιστώνετε τάσεις επανασυσπείρωσης;

Ο κόσμος έχει αρκετούς λόγους να είναι επιφυλακτικός απέναντι σε όσα ακούει κάθε Σεπτέμβριο στη Θεσσαλονίκη. Οι εξαγγελίες περισσεύουν, αλλά όταν επιστρέφει στην καθημερινότητά του, ο μισθός παραμένει ανεπαρκής, οι λογαριασμοί περιμένουν και το ενοίκιο απορροφά ένα όλο και μεγαλύτερο μέρος του εισοδήματός του. Εκεί οφείλουμε να απαντήσουμε και με αυτό το κριτήριο αποτιμώ την παρουσία μας στη ΔΕΘ.

Στο συλλαλητήριο της 5ης Σεπτεμβρίου, στις συναντήσεις με τα σωματεία και τις συλλογικότητες, στη σύσκεψη με τους παραγωγικούς φορείς και στη συνέντευξη Τύπου παρουσιάσαμε τις προτάσεις μας και ακούσαμε τις αγωνίες των ανθρώπων που αυτές αφορούν. Η συλλογική ηγεσία, η Κοινοβουλευτική Ομάδα, οι οργανώσεις και η Νεολαία συμμετείχαν σε μια προσπάθεια που χρειάζεται συνέχεια. Μια καλή παρουσία στη ΔΕΘ έχει αξία εφόσον ακολουθείται από δουλειά την επόμενη ημέρα.
Στις οργανώσεις υπάρχει διάθεση να προχωρήσουμε. Στους ανθρώπους που απομακρύνθηκαν από τον ΣΥΡΙΖΑ, πληγώθηκαν, απογοητεύτηκαν, έχασαν την εμπιστοσύνη τους, οφείλουμε να δώσουμε λόγους να συμμετάσχουν ξανά, μέσα από τη στάση μας και τη σοβαρότητα της πολιτικής μας πρότασης.

Απέναντι στα μέτρα του κ. Μητσοτάκη, που αφήνουν άθικτες τις βασικές αιτίες της οικονομικής πίεσης, έχουμε δεσμευτεί για την επαναφορά του 13ου μισθού και της 13ης σύνταξης, τον μηδενισμό του ΦΠΑ στα βασικά τρόφιμα και στα φάρμακα, τη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης στα καύσιμα και τη ρύθμιση του ιδιωτικού χρέους. Ζητάμε επίσης δημόσιο έλεγχο στη ΔΕΗ, στα ΕΛΠΕ και σε μία συστημική τράπεζα, γιατί η ενέργεια και η πρόσβαση στη χρηματοδότηση καθορίζουν τη ζωή των νοικοκυριών και την επιβίωση των επιχειρήσεων.

Αυτές οι παρεμβάσεις έχουν συγκεκριμένο κοινωνικό περιεχόμενο. Όταν ένας συνταξιούχος μετρά αν του φτάνουν τα χρήματα για τα ψώνια και τα φάρμακά του, η κυβέρνηση δεν μπορεί να του απαντά με τη γενική εικόνα της οικονομίας. Η οικονομική πολιτική κρίνεται και από το αν εκείνος μπορεί να ζήσει αξιοπρεπώς.

Η δική σας επάνοδος στη Βουλή συνέπεσε με το μεγάλο κύμα αποχωρήσεων που αποδυνάμωσε την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Τον Αύγουστο, ωστόσο, δεν κατεβάσατε ρολά. Εκτιμάτε ότι θα αποδώσει καρπούς η προσπάθεια ανασύνταξης, με ορίζοντα την είσοδο του κόμματος στην επόμενη Βουλή;

Οι αποχωρήσεις μάς κόστισαν και οι δυσκολίες είναι υπαρκτές. Όποιος παρακολουθεί την πορεία μας τις γνωρίζει. Από εκεί και πέρα, οι πολίτες δεν είναι υποχρεωμένοι να περιμένουν πότε θα λύσουμε τα εσωτερικά μας προβλήματα. Έχουν τις δικές τους ανάγκες και δικαίως απαιτούν από εμάς να κάνουμε τη δουλειά για την οποία μας εξέλεξαν.

Αυτό προσπαθήσαμε να κάνουμε και τον Αύγουστο. Θέσαμε το ζήτημα της πρόωρης αποπληρωμής 13 δισ. ευρώ από ρυθμισμένα δάνεια χαμηλού κόστους, την ώρα που η κυβέρνηση δανείζεται ακριβότερα αντίστοιχα ποσά από τις αγορές. Η επιλογή αυτή χρειάζεται εξηγήσεις, ιδίως όταν κάθε αίτημα κοινωνικής στήριξης προσκρούει στην απάντηση ότι δεν υπάρχουν χρήματα. Η διαχείριση του δημόσιου χρήματος αφορά άμεσα τον πολίτη, ακόμη και όταν παρουσιάζεται με τεχνικούς όρους που δυσκολεύουν τη συζήτηση.

Σταθήκαμε επίσης απέναντι στο μπλοκάρισμα της υποψηφιότητας της Έλενας Ακρίτα για την Αντιπροεδρία της Βουλής. Η πλειοψηφία οφείλει να σέβεται τη θεσμική παρουσία της αντιπολίτευσης, ακόμη και όταν την ενοχλεί ο λόγος της. Ο αποκλεισμός μιας υποψηφιότητας για λόγους πολιτικής αντιπαράθεσης δείχνει μια αντίληψη για τη λειτουργία του Κοινοβουλίου, που μας βρίσκει κατηγορηματικά αντίθετους.

Παράλληλα, καταθέσαμε πρόταση νόμου για το ιδιωτικό χρέος, με ενεργό ρόλο της Αναπτυξιακής Τράπεζας, 120 δόσεις και περικοπή της αρχικής οφειλής και των προσαυξήσεων. Μια ρύθμιση οφείλει να επιτρέπει στον οφειλέτη να την εξυπηρετήσει. Διαφορετικά, απλώς μεταθέτει το αδιέξοδο, ενώ ο άνθρωπος εξακολουθεί να ζει με τον φόβο ότι θα χάσει το σπίτι ή την επιχείρησή του.
Αναδείξαμε, ακόμη, τις δυνατότητες του νέου ευρωπαϊκού δημοσιονομικού πλαισίου για πρόσθετους πόρους κοινωνικής πολιτικής. Έχει σημασία να εξετάζονται αυτές οι δυνατότητες, ώστε οι κυβερνητικές προτεραιότητες να μην βαφτίζονται οικονομική αναγκαιότητα.

Πιστεύω ότι η προσπάθεια μπορεί να αποδώσει, αρκεί να έχει σταθερά στραμμένη την προσοχή της στην κοινωνία. Ασφαλώς, μας ενδιαφέρει η παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στην επόμενη Βουλή. Για να ενδιαφέρει, όμως, και τον πολίτη, πρέπει να βλέπει τι μπορεί να περιμένει από εμάς και όχι μόνο λόγω της ιστορίας μας. Την εμπιστοσύνη οφείλουμε να την κερδίσουμε ξανά.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. προτάσσει διαρκώς την ανάγκη για συμπόρευση. Είστε αισιόδοξος για την κατάληξη των επαφών με το ΠΡΑΤΤΩ του Νίκου Κοτζιά και τους Οικολόγους Πράσινους; Μπορεί να είναι γόνιμες οι συζητήσεις με τη Νέα Αριστερά; Και, τελικά, είναι εφικτό, και πάνω σε ποια βάση, να συγκροτηθεί ένα ευρύτερο μέτωπο που θα αποκρυσταλλωθεί, ενδεχομένως, σε κοινό ψηφοδέλτιο;

Η ανάγκη συνεργασίας προκύπτει από την κατάσταση που βιώνει η κοινωνία και από τον πολιτικό συσχετισμό που έχουμε μπροστά μας. Όσο οι προοδευτικές δυνάμεις παραμένουν κατακερματισμένες, η συντηρητική παράταξη έχει μεγαλύτερα περιθώρια να επιβάλλει την πολιτική της. Και όσο η δυσαρέσκεια δεν βρίσκει αξιόπιστη προοδευτική διέξοδο, η ακροδεξιά επιχειρεί να την εκμεταλλευτεί. Το αποτέλεσμα στη Σαξονία-Άνχαλτ της Γερμανίας πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά.

Οι επαφές με το ΠΡΑΤΤΩ και τους Οικολόγους Πράσινους γίνονται σε καλό κλίμα. Περιθώριο ουσιαστικής συζήτησης υπάρχει και με τη Νέα Αριστερά, όπως και με άλλες δυνάμεις και πολιτικές κινήσεις. Δεν θεωρώ χρήσιμο να προεξοφλούμε την κατάληξη. Εκείνο που μπορούμε και οφείλουμε να κάνουμε είναι να εργαστούμε με ειλικρίνεια, χωρίς να μετατρέπουμε κάθε διαφορά σε ανυπέρβλητο εμπόδιο.

Η βάση μιας συμφωνίας είναι αρκετά συγκεκριμένη. Αφορά το εισόδημα, την ακρίβεια, τα χρέη, τη δυνατότητα ενός νέου ανθρώπου να νοικιάσει σπίτι. Αφορά το δημόσιο νοσοκομείο και το σχολείο, τα δικαιώματα στην εργασία, τη μικρή επιχείρηση, τον αγρότη και τον κτηνοτρόφο που δυσκολεύονται να συνεχίσουν την παραγωγή τους. Σε αυτά χρειάζονται κοινές απαντήσεις, με σαφή μέτρα, χρηματοδότηση και προτεραιότητες. Εκεί θα φανεί πόσο ουσιαστική είναι η διάθεση συνεργασίας του καθενός.

Ένα κοινό ψηφοδέλτιο μπορεί να αποτελέσει κατάληξη αυτής της προσπάθειας. Προϋποθέτει, όμως, μια συμφωνία που θα μπορούμε να εξηγήσουμε στους πολίτες και να υπηρετήσουμε μετά τις εκλογές. Διαφορετικά, η προσδοκία που θα δημιουργήσουμε κινδυνεύει να μετατραπεί σε ακόμη μία απογοήτευση.

Εμείς έχουμε δηλώσει και δείξει ότι θέλουμε να προχωρήσουμε. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες, όπως γνωρίζουμε ότι έχουν προηγηθεί συγκρούσεις, που άφησαν βαθιά ίχνη. Αλλά η ευθύνη μιας πολιτικής ηγεσίας είναι να βλέπει πέρα από τις δικές της πληγές. Ο κόσμος, που δυσκολεύεται να ζήσει, δεν μπορεί να περιμένει επ’ αόριστον να διευθετήσουμε τους λογαριασμούς του παρελθόντος.