«Η χώρα μας δεν είχε ποτέ την πολυτέλεια να ξεχάσει την Ιστορία» επεσήμανε ο βουλευτής Α΄ Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Αμανατίδης, στην ομιλία του στην Κομοτηνή, θέλοντας να αναδείξει την επίγνωση των υπαρκτών απειλών, ακόμη και μετά τη λήξη του Ψυχρού Πολέμου.
«Πρέπει να δούμε τη μεγάλη εικόνα» τόνισε, καθώς η Ημερίδα που διοργανώθηκε από την τοπική αντιπροσωπεία του Ελληνικού Οργανισμού Πολιτικών Επιστημόνων είχε ως θέμα της: «Ελλάδα-Τουρκία-Δύση», και ο πρώην υφυπουργός Εξωτερικών, θέλησε να εντοπίσει, αρχικά, τις ανακατατάξεις και τη μετάλλαξη των δομών, που είχαν θεωρηθεί δεδομένες τόσο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όσο και μετά την ψυχροπολεμική περίοδο.
Σε αυτό το μεταλλασσόμενο διεθνές περιβάλλον, μίλησε για την σταθερή εθνική πολιτική ανάδειξης της χώρας μας, ιδίως, στην περιοχή της Μεσογείου, ως πυλώνα σταθερότητας, δικαίου και ασφάλειας, σε αντίθεση με την πολιτική που ακολούθησε η Άγκυρα.
Υπενθύμισε την εισβολή στην Κύπρο, τα Ίμια και το Σισμίκ, τη συνεχιζόμενη προκλητική ρητορική και τις συνεχείς παραβιάσεις κανόνων του διεθνούς δικαίου, του δικαίου της θάλασσας, αλλά και θεμελιωδών αρχών δημοκρατίας, νομιμότητας και σεβασμού ανθρώπινων δικαιωμάτων –φέρνοντας ως χαρακτηριστικό παράδειγμα τη διαρκή χρησιμοποίηση μεγάλου αριθμού προσφύγων και μεταναστών από γειτονικές της χώρες-, ως διαπραγματευτικό χαρτί για να αυξήσει την πολιτική της επιρροή.
Στον αντίποδα, η πολιτική που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας, είπε ότι είναι η διατήρηση μιας πολυδιάστατης ενεργητικής στρατηγικής, με την ανάπτυξη πολλαπλών τριγώνων σταθερότητας, ταυτόχρονα, με την ενίσχυση των δεσμών της με την Ευρωπαϊκή Ένωση ενώ η απόλυτη συμφωνία με τη Λευκωσία ήταν και παραμένει αρραγής και αμετάβλητη.
«Η Ελλάδα του σήμερα καλείται να αξιοποιήσει στο σύνολό τους τις έμψυχες και ιστορικές της παρακαταθήκες, όμως η μεγαλύτερη δύναμη που διαθέτει είναι η ενότητα και αυτή παραμένει το αποτελεσματικότερο όπλο της, απέναντι σε κάθε απειλή» κατέληξε.
Δείτε το σχετικό βίντεο:
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία:
Η Ελλάδα, η Τουρκία και η Δύση
Κομοτηνή, 7 Φεβρουαρίου 2020
Μεγάλες ανακατατάξεις σε Παγκόσμιο επίπεδο
Είναι γεγονός ότι σε παγκόσμιο επίπεδο συντελούνται στις μέρες μας μεγάλες ανακατατάξεις.
Μετά από μία αδιατάρακτη σχεδόν περίοδο ειρήνης και ευημερίας στον ευρω-ατλαντικό κόσμο, έχουμε εισέλθει πλέον σε μια εποχή που «η ιστορία» επιστρέφει στην ευρωπαϊκή ήπειρο.
Παλαιοί ανταγωνισμοί των μεγάλων δυνάμεων αναβιώνουν σε θέατρα αρχαίων εντάσεων.
Μεταπολεμικές δομές σταθερότητας μεταλλάσσονται. Το γεγονός ότι η Βρετανία αποχώρησε από την Ένωση, δεν μπορεί παρά να αξιολογηθεί ως σημαντικό ως προς τις επιπτώσεις του.
Πολλοί θεωρούν ότι η ρευστότητα και η επικινδυνότητα του σύγχρονου κόσμου, ειδικά στη γειτονιά μας, οφείλεται στην επαναφορά των τάσεων του αμερικανικού απομονωτισμού. Άλλοι, εξαιτίας λαθεμένων επιλογών και επεμβάσεων που αποσταθεροποίησαν μια σειρά χωρών στη Μέση Ανατολή και τώρα επεκτείνονται στην περιοχή του «Λεβάντε». *(Για τον κόσμο της δυτικής Ευρώπης το Λεβάντε, Le Levant ή Il Levante, έγινε συνώνυμο για τις χώρες της ανατολικής Μεσογείου, εκεί δηλαδή όπου ανατέλλει ο ήλιος, αυτές όπου τώρα είναι τα σύγχρονα κράτη της Αιγύπτου, του Ισραήλ, του Λιβάνου, της Συρίας, της Τουρκίας και της Ελλάδας, τα οποία από τον 16ο έως τον 20ό αιώνα αποτελούσαν μέρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.)
Η πολιτική, όπως και η φύση, αποστρέφεται το κενό και ο πειρασμός είναι μεγάλος για όσους δεν συμβιβάστηκαν ποτέ με το διεθνές δίκαιο και τις πρόνοιες των Συνθηκών, που οι ίδιοι υπέγραψαν.
Η Ελλάδα πυλώνας σταθερότητας
Η Ελλάδα, ως μέρος του ευρω-ατλαντικού κόσμου, ήταν και μέρος της ειρήνης, της ευημερίας, της κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης, στην Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο. Η χώρα μας, όμως, δεν είχε ποτέ την πολυτέλεια να ξεχάσει την «ιστορία.» Σε αντίθεση με όσους θεώρησαν ότι το τέλος της ιστορίας είχε επέλθει με το τέλος του ψυχρού πολέμου, η Ελλάδα είχε πάντα γνώση του ρεαλισμού της. Η εισβολή στην Κύπρο, η κρίση των Ιμίων, το Σισμίκ, θύμιζαν πάντα ότι η ιστορία είναι παρούσα σ’ αυτή τη χώρα.
Η ανακάλυψη των κοιτασμάτων στη Ν.Α Μεσόγειο ήταν ο καταλύτης για την απροκάλυπτη πλέον ρητορική αναθεωρητισμού της Τουρκίας που προσπαθεί να λάβει σώμα και οστά με Μνημόνια που είναι τόσο φαιδρά, όσο και παράνομα.
Η διαρκής αμφισβήτηση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων και της διεθνούς νομιμότητας μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά με την εφαρμογή μίας αμυντικής και διπλωματικής πολιτικής, που συνδυάζει την ήπια με την «σκληρή» ισχύ.
Την δύναμη της αποτροπής με τη δύναμη της σύνθεσης πολλαπλών πόλων ασφάλειας, στη βάση κοινών αρχών και σεβασμού στο διεθνές δίκαιο.
Πράγματι, ο συνδυασμός λεπτών διπλωματικών χειρισμών και εγνωσμένης αποτρεπτικής ικανότητας, που παρέχουν οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις αποτελεί την βάση της εθνικής μας στρατηγικής.
Η κοινωνική μας συνοχή, η πίστη μας στη δημοκρατία και την ελευθερία, είναι που καθιστά τη χώρα μας πυλώνα σταθερότητας, στο νοτιοανατολικό άκρο της Μεσογείου.
Ο συνδυασμός ενδοχώρας και νησιωτικής επικράτειας, που συγκροτεί την ευρωπαϊκή συνοριακή γραμμή Ελλάδος-Κύπρου, οριοθετούν όχι μόνο την ευρωπαϊκή παραμεθόριο στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά έναν πολιτικό-γεωγραφικό χώρο ασφάλειας και δικαίου. Η ρεαλιστική σχολή, ωστόσο, της διπλωματίας και των διεθνών σχέσεων συμπυκνώνεται στην αρχή του διλήμματος των Μηλίων, που έθεσε πριν χιλιάδες χρόνια το ζήτημα της επιβολής της ισχύος επί του δικαίου.
«Οι ισχυροί υλοποιούν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους» απαντούν οι Αθηναίοι στο δίκαιο των Μηλίων. Ο σεβασμός, συνεπώς, στις αρχές του διεθνούς δικαίου, πρέπει να συνοδεύεται από την αποτροπή όσων επιβουλεύονται τα εθνικά δίκαια, με κάθε μέσο και κάθε τρόπο.
Η Τουρκία και οι νέες σφαίρες επιρροής
Σε παγκόσμιο επίπεδο διαμορφώνονται νέες σφαίρες επιρροής, για την προώθηση και εξασφάλιση μελλοντικών γεωστρατηγικών συμφερόντων και τον έλεγχο νέων ενεργειακών πόρων. Και η Τουρκία προσπαθεί να καταλάβει μια θέση στο τραπέζι.
Χιλιάδες προσφύγων και οικονομικών μεταναστών, καταφθάνουν στα νησιά μας, μέσω Τουρκίας, που τους χρησιμοποιεί ως διαπραγματευτικό χαρτί για τις επιδιώξεις της. Η Ευρωπαϊκή Ένωση κατά γενική ομολογία βρέθηκε ανέτοιμη, αλλά και εν πολλοίς απρόθυμη να δώσει λύση στο τεράστιο αυτό πρόβλημα ή στην απαράδεκτη αυτή πρακτική.
Η πολιτική των ευρωπαϊκών κυρώσεων, ωστόσο, έναντι της παραβατικότητας της Άγκυρας, ειδικά στην περίπτωση της προσβολής των κυριαρχικών δικαιωμάτων των κρατών που την απαρτίζουν, αποτελεί αυτονόητη απάντηση μιας Ένωσης κρατών μελών, που βασίζεται στις αρχές του διεθνούς δικαίου.
Είναι αλήθεια, ότι στο τέλος της ημέρας η υπεράσπιση της πατρίδας μας, είναι καθήκον και μέριμνα δική μας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει, ότι η διαμόρφωση συμμαχιών με βάση την διατήρηση της σταθερότητας και της νομιμότητας δεν αποτελεί μέρος της αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας μας, όπως και κάθε χώρας.
Αξιοποιώντας τα συγκριτικά γεωστρατηγικά μας πλεονεκτήματα, με διορατικότητα και ευελιξία, οφείλουμε να συνάπτουμε στρατηγικής σημασίας συμφωνίες με άλλες δυνάμεις της περιοχής. Βάλαμε τις βάσεις, ώστε η χώρα μας να καταστεί ισχυρός ενεργειακός κόμβος στην περιοχή, καθώς και κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου.
Η ανάπτυξη πολλαπλών ‘τριγώνων σταθερότητας’ εντάσσεται σε αυτή τη στρατηγική, καθώς αποτελεί στρατηγική επιλογή της χώρας μας η οικοδόμηση αμοιβαία επωφελών σχέσεων με τις γειτονικές μας χώρες.
Βάση συνεργασίας αποτελούν οι αρχές καλής γειτονίας και σεβασμού στο διεθνές δίκαιο, η ιστορία και ο πολιτισμός, με πολυδιάστατες δράσεις που ενισχύουν τη συνεργασία μας σε τομείς κοινού ενδιαφέροντος, όπως είναι ο τουρισμός και το εμπόριο.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα έχει αναλάβει σημαντικό αριθμό πρωτοβουλιών, όπως είναι η Eυρωμεσογειακή Σύνοδος, μία πρωτοβουλία του πρώην Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα που έλαβε χώρα για πρώτη φορά στην Αθήνα τον Σεπτέμβριο του 2016 και στην οποία συμμετέχουν οι χώρες του Ευρωπαϊκού Νότου (MED 7- Ελλάδα, Κύπρος, Πορτογαλία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία και Μάλτα).
Μαζί με την Κύπρο, στο πλαίσιο ενίσχυσης της ειρήνης και της σταθερότητας στη γειτονιά μας και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, έχουμε σχηματίσει συνεχώς αναπτυσσόμενα τριμερή σχήματα συνεργασίας, ξεκινώντας με την Αίγυπτο και συνεχίζοντας με το Ισραήλ, την Ιορδανία, το Λίβανο και την Παλαιστίνη.
Η συνεργασία μας με την Αίγυπτο, σε πληθώρα δράσεων και τομέων αποτελεί παράδειγμα συνεργασίας και κοινής αντίληψης των ευαίσθητων ισορροπιών στο Νοτιοανατολικό άκρο της Μεσογείου.
Και είναι αυτά τα τριμερή σχήματα που λειτουργούν στη βάση της διεθνούς νομιμότητας και της εθνικής κυριαρχίας έναντι όσων προκλητικά τις αγνοούν.
Συγκεκριμένα, η τριμερής συνεργασία μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου και Ισραήλ έχει αποδειχθεί εξαιρετικά χρήσιμη, συμβάλλοντας σημαντικά στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής της Μέσης Ανατολής. Στο πλαίσιο αυτό, οι τρεις χώρες έχουν δέσμευτεί για την υλοποίηση του αγωγού East Med.
Η συνάντηση των 5 ΥΠΕΞ (Γαλλίας, Ελλάδας, Κύπρου, Ιταλίας, Αιγύπτου), στο Κάιρο στις αρχές του χρόνου, δεν θα ήταν δυνατή, αν η συνεργασία και η συναντίληψη μεταξύ των προαναφερθέντων χωρών δεν είχε θεμελιωθεί χρόνια πριν από διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις.
Η σημασία αυτής της συνεργασίας καθίσταται πιο κρίσιμη υπό το πρίσμα των πρόσφατων εξελίξεων. Αλλά, και την ψήφιση του East Med Act, την κατασκευή του νέου καναλιού του Σουέζ, και την ανακάλυψη του πεδίου Zohr, του μεγαλύτερου κοιτάσματος φυσικού αερίου στη Μεσόγειο Θάλασσα.
Μέχρι στιγμής έχουν παραχωρηθεί από τη χώρα μας 13 διεθνείς και υπεράκτιες μονάδες σε διεθνείς κοινοπραξίες για σκοπούς εξερεύνησης.
Υπό το πρίσμα αυτό μάλιστα αναμένουμε το ενδιαφέρον μεγάλων διεθνών εταιρειών ενέργειας να επικεντρωθεί και στις επόμενες πέντε μονάδες παραχώρησης:
● στο Ιόνιο Πέλαγος,
● νότια της Πελοποννήσου και
● νότια της Κρήτης.
Η Ελλάδα του σήμερα καλείται να αξιοποιήσει στο σύνολό τους τις έμψυχες και ιστορικές της παρακαταθήκες.
Οι σχέσεις μεταξύ των κρατών αποτελούν μείγμα πολιτικών συσχετισμών, κοινών στόχων και επιθυμητών αποτελεσμάτων. Ο στρατηγός, άλλωστε, που χάνει είναι εκείνος που έχει κάνει τους λιγότερους συλλογισμούς.
Επιθυμητή, αλλά όχι και αναγκαία συνθήκη διακρατικής συνεργασίας, αποτελεί η συμπόρευση στόχων και αρχών, το κοινό αξιακό σύστημα.
Ήταν η ομοψυχία, όμως των Ελλήνων που κράτησε αυτή την χώρα όρθια και κέρδισε τον προσήκοντα σεβασμό συμμάχων και εχθρών.
Η ενότητα των Ελλήνων και η δύναμη, που κρύβει στην υπεράσπιση των εθνικών τους δικαίων, παραμένει το πιο αποτελεσματικό μας όπλο σε κάθε απειλή.